دریایی به بزرگی یک کف دست که ۴.۵ نیم میلیون ایرانی را غرق کرده است !

برگزیده های زانست

    دریایی به بزرگی یک کف دست که ۴.۵ نیم میلیون ایرانی را غرق کرده است !

    چاپفرستادن به ایمیل

     

    شبکه های اجتماعی تلفن همراه جدیدترین ابزار ارتباطی عصر انفجار اطلاعات هستند. شبکه هایی که تنها یکی از آنها ۴.۵ میلیون ایرانی را شیفته خود کرده است.

    کُرددانش
     
    به گزارش کُرددانش؛ در حالی که اوقات فراغت یک امر فرابخشی و چندبعدی است و با مسائل اقتصادی وفرهنگی در ارتباط مستقیم می باشد؛ با این حال ازلحاظ تحلیل کارکردی، معمولاسه نقش عمده را برای اوقات فراغت برمی شمارند: «رفع خستگی»، «تفریح وسرگرمی» و«ایجاد امکان برای بالابردن سطح معلومات، مشارکت آزاد اجتماعی وپرورش استعدادها.» تجدید قوا، گریزازملال انگیز بودن زندگی روزمره، فرارازکارهای تکراری تحمیلی، ترمیم مشکلات عصبی ناشی از زندگی ماشینی، به دست آوردن نشاط و سرزندگی، ارضای صحیح ومناسب تمایلات پرخاشجویانه افراد وتقویت عواطف، از دیگر کاربردهای اوقات فراغت به شمارمی روند.
     
    این روزها بحث شیرین همه مجالس مطالبی است که در شبکه های اجتماعی تلفن همراه به اشتراک گذاشته می شود. فضا هایی که در کنار تنوع و جذابیت، رایگان بودن آن نیز قند را در دل هر فردی آب می کند و افراد را نسبت به استفاده از آنها مشتاق تر می کند.
     
    وقتی تفریح سالم ستاره سهیل می شود
    در حال که برخی جوانها برای تسکین درد بیکاری به دنبال تفریح هستند و برخی از اقشار مردم شدت خستگی از کار را مهمترین دلیل برای پرداختن به تفریح می دانند؛ کمبود فضاهای مناسب برای گذراندن اوقات فراغت از سویی و غریبه بودن مسئولان و متولین امور با خواسته های نسل جوان  آنها را به سمت فضا های مجازی سوق دهند.
     
    نبود فضا های مناسب برای طی کردن اوقات فراغت یک روی سکه است و هزینه های هنگفت تفریح سالم و خانوادگی مشکلی است که باعث شده است ؛ اقشار کم در آمد در زندگی روزمره خود با مقوله ای به نام اوقات فراغت بیگانه باشند و شاید ساعت های بیکاری خودشان را به بطالت بگذرانند. پرسه زنی در پاساژ ها و خیابان ها، اینترنت گردی بی هدف، روی آوردن به اعتیاد و دیگر ناهنجاری های اجتماعی و فرهنگی تنها نمونه های کوچکی از تبعات این کمبود در جامعه ما است.
     
    دریایی به بزرگی کف دست که جوانهای ایرانی را غرق کرده است
    وقتی این اشتیاق نسل جوان به پرکردن اوقات خود با شبکه های اجتماعی نوین تلفن همراه را در کنار هشدارهای مکرر کارشناسان درباره برنامه ریزی کشورهای غربی برای تغییر ذائقه نسل های آینده بگذاریم به درجه اهمیت مسئله بیشتر پی می بریم.
     
    همه به دنبال بررسی آسیب های اجتماعی هستند در حالی که وقتی فردی بیکار می ماند به دنبال سرگرمی است ولی سرگرمی جوانانی مثل ما ساعت ها نشستن پشت کامپیوتر است و نوشتن درد و دلهایمان برای دوستان مجازی.دوستی های مجازی همیشه به چت ها و لایک ها ختم نمیشود،گاهی این مجازی ها تبدیل به ارتباطاتی می شود که فاجعه می آفریند.وقتی خانواده به خاطر اینکه سر گرم کار خود شوند برای بچه های زیر ده سال هم موبایل میخرند باید منتظر روزی باشند که این آسیب ها گریبان گیر خودشان می شود.
    شهرداری، دانشگاه و همه دستگاه های فرهنگی اجرایی باید برای خروج از این وضعیت نقش آفرینی کنند
     
    تولید محتوای جوان پسند در رسانه های داخلی یکی از راهکارهای مشکل
    وظیفه رسانه ملی ایجاد فضای پر نشاط برای جوانان است در دوره قبلی ریاست رسانه ملی، بحث راه اندازی شبکه خاص جوان را به اتمام نرسید اما امید است با حضور مدیریت جدید این شبکه به زودی در راس برنامه ها قرار گیرد چرا که مخاطبان اصلی رسانه ها جوانان هستند و اگر جوان را جذب نشوند مطمئنا به دنبال شبکه های ماهواره ای و دیگر ابزارهای ارتباطی خواهد رفت.
     
    فضایی برای تهاجم فرهنگی پنهان
    اوقات فراغت باید متناسب با شرایط باشد که بعد از طی کردن اوقات فراغت، باز هم به تحصیل یا محل کار بازگردد به طور مثال تعطیلات نوروزی سالهای متمادی، نشاط ویژه ای بر دانش آموز القا می کرد ولی بعد از ۱۳ روز، بازگشت به مدرسه مصیبت عظیمی بود ولی برای اینکه این محیط همواره در خاطر دانش آموز بماند و امید به برگشت را در او زنده کند، پیک نوروزی را برای این ایام محیا کردند . مشکل ما این است که ما زندگی را وقف کار می کنیم در حالی که زندگی خود کار محسوب می شود .
     
    شبکه های نوپدید اجتماعی فضاهای مجازی بدون محتوای هستند که در واقع قصد پر کردن اوقات فراغت را ندارند چرا که تغییر ذهنیت و اشغال کردن ذهن جوانان را هدف گرفته اند. فضا هایی که برای جوان ما ایجاد کردند به مثابه راهی است که او را از رسیدن به مقصد باز می دارد و هر قدر این فضا گسترده تر باشد راه را برای رسیدن به کمال طولانی تر می کند. اما بدلیل نبود فضای جایگزین فعلی تنها باید به حرف بسنده کرد و امید داشت که به جای سرگرمی با شبکه های اجتماعی همانند وایبر که در شهر ما متاسفانه در وهله اول مدیران شهرستان را بیشتر معتاد کرده است باید هر چه زودتر به فکر راه چاه بود.
     
    چرا موج گرایش به وایبر و واتس آپ فروکش نمی کند؟
    تبلیغ آشکار و نهان گسترده برای کسب زمان و انرژی بشتری از افراد در این شبکه های مجازی را نشانگر تلاش برنامه ریزان برای جلوگیری از خاموش شدن آتش میل نفسانی به استفاده از آنها دانست.
     
    جوان ها را با اجبار نمی توان وادار به پرهیز از استفاده از این ابزارها کرد و باید از طریق آگاه سازی افراد نسبت به خطرات و عواقب زیاده روی در استفاده از این شبکه ها اقدام شود.
     
    دشمن با ایجاد این فضاها وارد روانشناسی سیاسی شده در حالی که ما حتی در خصوص این موضوع رشته علمی هم نداریم. متولیان این شبکه های اجتماعی با ورود به جزئی ترین آیتم ها و سمبل های روانشناسی سعی در  ارزیابی و آینده پژوهی دیدگاه ها و عملکرد عمومی دارند.
     
    باید مردم را آگاه کرد و این را به گوش مردم رساند که در این ظرفیت رایگانی که در اختیار ما قرار داره شده است زهری وجود دارد که بلای جان می شود. در این سرگرمی هایی که برای جوان ما تعبیه کرده اند؛ ایده های از پیش برنامه ریزی شده خود را در ذهن جوان ما جای می گذارند، ما نیز باید برنامه هایی داشته باشیم که در ضمن گردش و ورزش و سرگرمی، ایده های خودمان را با جوانان در میان بگذاریم.
     
    ۵ و نیم میلیون ایرانی وایبری
    در شبکه های اجتماعی یک خبر کذب در گستره های میلیونی توزیع می گردد و قسمت های عظیمی از یک فرهنگ و ارزش اجتماعی در عرض چند ثانیه به قشر بزرگی انتشار می یابد و این باید در خاطرمان باشد که طبق آمار های جامعه شناسان در شبکه اجتماعی وایبر رتبه اول با نزدیک بر ۵ میلیون ۴۵۰ هزار  ایرانیان هستندکه بیشتر این افراد را خانم های خانه دار تشکیل میدهد که این آمار هشدار دهنده و تکانده ای برای جامعه ایرانی است که این ارتباط روی اعضای جامعه و افراد تاثیر میگذارید. در طول ۸ سال گذشته ثبت مکالمات از ۳۰ دقیقه به ۱۵ دقیقه کاهش یافته است که این به این معنی است که فضای مصاحبت رو به از بین رفتن است. فاصله دار شدن ارتباط انسانها از جمله دیگر آسیب های شبکه های اجتماعی تلفن همراه است که در این دوره تمام مفاهیم انسانی معنای خود را از دست میدهد.
     
    بهترین راه کار ، خلق فضای صمیمی و گرم در قالب خانواده است که جامعه مکانهایی برای رفع نیاز جوانان در محیط های سالم و هدایت شده در اختیار آنها قرار دهد در حالی که ما تابع دینی هستیم که تمام جوانب و نیاز های بشری را جوابگوست ولی وقتی راهکار ها عملی نمی شود، ناشی از ضعف مجریان است نه ضعف انگاره های دینی.
     
    ما باید از کشور های دیگر و از تجربیات دیگران درس بگیرم تا بنا به سخنان  رهبر انقلاب "از این گذرگاه تاریحی با کمترین تلفات و هزینه ها گذر کنیم"
     
    شبکه های اجتماعی موبایل باعث شده اند تلویزیون به یک رسانه سرد تبدیل شود
    مارشال مک لوهان که "تلویزیون یک رسانه گرم است؛ ایجاد حس مشترک در بینندگان یک رسانه گرم تعریف می شود  ولی اکنون به مدد شبکه های اجتماعی، تلویزیون تبدیل به یک رسانه سرد شده و همه سرگرم استفاده از این شبکه های اجتماعی شده اند.
     
    هیچ کس نمی تواند منکر آن شود که هر فناوری جدید در حین ورود آسیب های مختص خود را به جوامع وارد میکند ولی حداقل سعی بر این داشته باشیم که با آگاه سازی و فرهنگ سازی این آسیب ها را به حداقل برسانیم چرا که ما در جامعه ای زندگی می کنیم که جامعه در صورت محدود شدن دسترسی نسبت به استفاده از آن حریص می شود.
     
     ائل پرس

    {jcomments on}

     

    آيتم جزئيات

    بازدید ها: 2046 کليک ها ايجاد شده در شنبه, 20 دی 1393 ساعت 08:34 توسط زانست ایران شناسه آيتم: 4069

    آخرین اخبار سنندج